Archive

Archive for March, 2012

வாடகை நூலகங்கள்

என்னுடைய வாசிப்பு பற்றி பிறகு சொல்கிறேன். சிலாகித்துக்கொள்ளும் அளவுக்கு நீண்ட பின்புலம் கிடையாது. உலக இலக்கியங்களெல்லாம் இனிமேல் தான் வாசிக்க வேண்டும்.

சில தற்செயல் சம்பவங்களை நினைவு கூர்கிறேன்.

நண்பர்களுக்கு ஒருவேளை பயன்படலாம் .

அப்போது நான் திருச்சியில் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன் . ஒருநாள் ராத்திரி மொபைல் நூலகம் ஒன்று நான் தங்கியிருந்த ரூமிற்கு எதிரே நின்றுகொண்டிருந்தது. போய் விசாரித்தேன் . ” இது மெம்பர்களுக்கு மட்டும் தான் சார். நீங்க வேண்ணா போய் எங்க நூலகத்திலே கேளுங்கள் ” என்றார் அங்கிருந்தவர்.

அப்படித்தான் ” கார்முகில் ” வாடகை நூல் நிலையம் அறிமுகம் ஆனது. தமிழின் முக்கிய எழுத்தாளர்களை அங்கு தான் வாசித்தேன் . சும்மா சொல்லக்கூடாது. ரொம்ப அப்டேட்டான நூலகம் . அப்போ வெறும் 200 ரூபா தான் முன்தொகை . அந்த ரூபா மதிப்புக்குத்தான் புத்தகம் தருவோம் என்றும் சொன்னார்கள் . போகப்போக நமது வாசிப்பு ஆர்வத்தை பார்த்து விட்டு விரும்பிய புத்தகத்தை தந்தார்கள் . திருச்சியில் இருந்து கிளம்பிய பின்னர் நண்பர் ஒருவரிடம் , புத்தகம் எடுக்கும் உரிமையை கை மாற்றிவிட்டு வந்தேன்.

திருச்சி சென்ட்ரல் ரயில் நிலையத்திற்கு நேராக ஒரு ரோடு சென்ட்ரல் பஸ் ஸ்டாண்டை பாத்து போகுதில்லையா , அதுல ரயில் நிலையத்து ரவுண்டானாவிலிருந்து  இடது பக்கம் கொஞ்சம் தூரத்திலேயே இருக்கும். திருச்சிக்காரங்க போய் பயன்படுத்திக்கொள்ளுங்கள் .

*

ரெண்டு வாரத்திற்கு முந்தி , நொச்சூர் P .H . ரமணி அவர்கள் பாடுகிற பரதநாட்டிய அரங்கேற்றம் ஒன்றிற்கு போயிருந்தேன் . தானேவில் இருந்து பவார் நகர் போகும் வழியில் ஹிராநந்தினி மீடோசில் இருந்தது அந்தக்கலையரங்கம் ( Dr Kashinath Ghanekar Sabhagruha ) . தானேவின் பெருமைகளில் ஒன்று.

நிகழ்ச்சி வழக்கம் போல அருமை . P .H . ரமணி என்னை தன்னுடைய குடும்பத்தில் ஒருவனாக நினைப்பவர் . மும்பை வந்துதான் பழக்கம். தானேவில் செட்டில் ஆன பாலக்காட்டுக்காரர். எல்லா நிகழ்ச்சிக்கும் கூப்பிடுவார். மரபான சங்கீதம் மீதும் , அவர் மீதும் மரியாதை கொண்டவன் என்பதால் பெரும்பாலும் போக முயற்சி செய்வேன்.

நிகழ்ச்சிக்கு பின்னர் பஸ் ஏற நடந்து வரும் போது தான் இந்த கடை கண்ணில் பட்டது. Rent , Read , Return என்ற அதன் வாசகம் ஈர்க்கவே உள்ளே சென்றேன்.

அற்புதம். ஒரு தேர்ந்த ஷோரூம் போல இருந்தது கடை . நல்ல கலக்சன் . வாசிப்பை ஊக்குவிக்க அவர்கள் செய்யும் சேவை வியக்க வைக்கிறது.

தனித்தனி திட்டங்கள் உண்டு. நான் ஒரு புத்தகம் எடுக்கும் திட்டத்தை தேர்ந்தெடுத்தேன். 500 ரூபாய் முன்தொகை ( மூன்று மாதங்கள் கண்டிப்பாக திட்டத்தில் இருக்க வேண்டும், அதன் பின்னர் விலகினால் தொகை திரும்ப தரப்படும் ) . ஒருமுறை பதிவுக்கட்டணம் 250 , ஒருபுத்தகம் என்றால் மாதம் ரூபாய் 150 மட்டும் வாடகை .

என்னளவில் மிகச்சிறந்த திட்டம் . தாமதக்கட்டணம் , கெடுத்தேதி என்று எதுவும் கிடையாது. நிதானமாக படிக்கலாம் ( வாடகையை மட்டும் கட்டி வந்தால் போதும் ) .

அவர்கள் வலையை மேய்ந்த போது தமிழில் ஜெயமோகன் எழுதிய விஷ்ணுபுரம் இருப்பதை பார்த்தேன் . நான் அன்று நூலகத்தில் பார்த்த போது இல்லை , சும்மனாச்சுக்கும் புத்தகம் வந்தால் தெரியப்படுத்துங்கள் என்று வேண்டுகோள் வைத்துவிட்டு மறந்தும் விட்டேன். நேற்று போன் பண்ணி, “சார் நீங்க கேட்ட புத்தகம் வந்து விட்டது . தனியே எடுத்து வைத்திருக்கிறேன் , எப்போ வாறீங்க” என்றார். உடனே போய் வாங்கி வந்துவிட்டேன் .

9 நகரங்களில் கிளைகள் உண்டு.

பெங்களூரு தான் மெயின் ஆபிஸ் போல . ஏராளமான கிளைகள். நமது பெங்களூரு நண்பர்கள் முடிந்தால் ஒரு விசிட் அடித்துப்பாருங்களேன் .

Advertisements

எங்க ஊர் கழுகுமலை

எங்க ஊர் கழுகுமலை , பல தனிச்சிறப்புகளை உள்ளடக்கியது .

பல்வேறு  குழுவினர் எங்கள் ஊரைப்பார்த்து வியந்து எழுதிய கட்டுரைகளை மகிழ்வுடன் பகிர்கிறேன்.

வரலாறு இணைய இதழில் கழுகாசலமூர்த்தி திருக்கோவில்  ( முதலில் எட்டயபுரம் பாரதி நினைவுச்சின்னங்கள் குறித்து கொஞ்சம் எழுதியிருப்பார்கள் ) , அப்படியே வெட்டுவான் கோவில்  பற்றி எழுதியதையும் படித்து விடுங்கள் .

நண்பரும் ஓவியருமான ரஞ்சித் , தனது விதானம் தளத்தில் வெட்டுவான் கோவிலின் ஒரு புடைப்புச்சிற்பம் பற்றி ஓவியத்துடன் குறிப்பு ஒன்றையும் தீட்டியுள்ளார் .

கீற்று இணைய இதழும் எங்கள் ஊரினைப்புகழ்கிறது.

அண்ணாமலை ரெட்டியாரின் காவடிச்சிந்து எங்கள் ஊருக்கு மட்டுமே கிடைத்த பொக்கிஷம் .

மேலும் தகவல்கள் கிடைக்கும் போது வலையேற்றுகிறேன் .

 

.

ஈடு செய்ய முடியா இழப்பு

எங்கள் குரு , திரு. நீதிமாணிக்கம் சார் அவர்கள் மார்ச் 15 ஆம் தேதி இயற்கை எய்தினார்கள்.

எங்கள் தமிழாசிரியரின் வீடு கட்டும் வேலை நடந்து கொண்டிருந்த போது, என்னையும் ரஞ்சித்தையும் அவர் நீதி மாணிக்கம் சாரிடம் ” பெரியப்பா , இவங்க நம்ம பசங்க . கொஞ்சம் ஷேர் மார்க்கட், கம்யுனிசம் பத்தி எல்லாம் சொல்லிக்கொடுங்க ” என்று ஒப்படைத்தார்.

அன்றிலிருந்து அவருடைய வீடு , எனது குருகுலம்.

என்னால் இப்போது அதிகம் எழுத முடியவில்லை. ஆனால் அவருடன் நடந்த நாட்களை நிச்சயம் பதிவு செய்வேன்.

இந்த 2012  – உலகத்துக்கு கெடுதலோ என்னவோ , எனக்கு கண்டிப்பாக Disaster .

முதலில் அம்மா , இப்போது குரு.

முதல் விமானப்பயணம்

பயணங்கள் இன்னைக்கு தவிர்க்கவே முடியாததாக ஆகி விட்டன. எந்த நேரத்திலேயும் திடீர்னு உத்தரவு வரும்.

2007 ல, நான் பழைய கம்பெனில வேல பாத்துக்கிட்டு இருந்த போது , லீவுக்கு வீட்டுக்கு வந்துட்டு திரும்பி பிலாய் ( சத்தீஸ்கர் ) போய்க்கிட்டு இருந்தேன். திருவனந்தபுரம் – கோர்பா எக்ஸ்பிரஸ் , சென்னையில நானும் ஆல்பர்ட்டும் ஏறினோம். ஆல்பர்ட் என் கூட வேலை பார்க்கிற Quality control இன்ஸ்பெக்டர். வண்டி வாரங்கல் தாண்டி போய்க்கொண்டிருந்த போது எங்க சுதாகர் சார் போன் அடிச்சார் .

” தம்பி , நேரா பிலாய் போன உடனே கல்கத்தாவிற்கு கிளம்பிரு . அந்த கம்பனிக்காரன் என்ன செஞ்சிக்கிட்டிருக்கான்னே தெரியலை.  நாளக்களிச்சி காலையில நீ அங்க இருக்கணும்”  என்றார்.

எனக்கு சந்தோசம், எப்படியாவது கல்கத்தா போகணும், நல்லா அந்த ஊரைச்சுத்தணும்னு நெனச்சதுக்கு இப்ப ஒரு சந்தர்ப்பம்.

” ம் சரி சார் நாளைக்கே கிளம்பிடுறேன் ” என்றேன்.

“யோவ் போகும் போது ஆல்பர்டையும் கூட்டிக்கிட்டு போ , ஆல்பர்ட் கொடுக்கிற ரிப்போர்ட் ரொம்ப முக்கியம் ,CEO கேக்குறார் ” என்றார்.

” CEO வா, அடக்கடவுளே அப்போ பெரிய பிரச்சனையா இருக்குமோ”- நான்.

” அதை பாக்கதுக்குத்தான் உன்னைய அனுப்பறது , கல்கத்தா போயிட்டு கால் பண்ணு ” – சுதாகர் சார்.

பிலாய் போய்ச்சேர ராத்திரி ரெண்டு மணி ஆயிருச்சி. அதனால அடுத்த நாள் காலையில எங்களுக்கு சாப்பாடு செஞ்சு தர்ற பெங்காலி வீட்டுலேயே டிக்கட் தேடினோம். இன்னைக்கு சாயங்காலம் கிளம்புற ரயிலுக்கு இன்னைக்கு காலையில எந்த ஊரில டிக்கெட் இருக்கும். ஒரு டிக்கெட்டும் கிடையாது. ஆனால் தட்காலில் நாளைக்கு ( அடுத்த நாள் ) சீட் இருக்கு. உடனே சுதாகர் சாருக்கு போன் அடிச்சேன்.

“நாளைக்கு போனா பரவாயில்லையா சார் “.

“அதை நான் சொல்ல முடியாது. CEO க்கு அடிச்சு பேசு. நம்பர் வச்சிருக்கியா ? ”

“சார், அவர்ட்ட எப்படி சார் பேசுறது ? ”

” ம் சரி நீ புக் பன்னிரு , பிறவு இதுவும் போயிரும் . நான் அவரை பாத்து சொல்லிடறேன்”.

புக் பண்ணியாச்சு. கிளம்பி பிலாயில இருக்கிற கம்பெனிக்கு Inspection பாக்க போய்ட்டோம்.

ஒரு பன்னிரெண்டு மணி இருக்கும். சுதாகர் சார் லைனில் வந்தார். “தம்பி , நாளைக்கு காலையில நீ கல்கத்தாவில இருந்தாகணும். CEO பயங்கர டென்சன் ஆயிட்டார்.”

“சார்,  டிக்கெட் இல்லை சார்.”

“Flight ல போய்யா. CEO கஸ்டமருக்கு கமிட்மென்ட் கொடுக்கணும் அதனால அவங்கள Flight  ல போகச்சொல்லுனு சொல்லிட்டார்”

எனக்கு அப்பவே பறக்குற மாதிரி இருந்தது. பெறவு Flight அ பக்கத்துல போய்க்கூட பார்த்தது கிடையாது. இருக்காதா பின்ன.

“டிக்கெட் இருக்கான்னு பாரு , இல்லன்ன ஏர்போர்ட்ல போய் எடுத்துக்க” என்றார்.

நம்ம எப்படி விவரம். உடனே போய் அந்த கம்பெனி ஓனர் ( பெரிய ஆள். ரொம்ப பொறுமையான மனுஷன் . இல்லன்ன நான் கேக்குற கேள்விக்கெல்லாம் பதில் சொல்வாரா ? என்ன கேள்வின்னு கேக்குறவுங்க , அப்படியே கண்டினியு பண்ணுங்க. ) வச்சிருந்த கம்ப்யுடர்ல Flight டிக்கெட் பாக்க சொன்னேன்.

“கல்கத்தாவுக்கு போவனும் , இன்னக்கு சாயங்காலமே. எவ்வளுவு ஆகும்னு லேசா பாத்து சொல்லுங்களேன்”.

பாத்தார். “ஒரே ஒரு கிங் பிஷர் உண்டு. சாயங்காலம் அஞ்சரை மணிக்கு. டிக்கெட் இப்ப ரெண்டு பேருக்கு பதினோராயிரம் ரூபாய் , உடனே புக் பண்ணுங்க சார். Few Seats Left நு காட்டுது”.

” இப்ப கைல காசு இல்ல . நாளைக்கு தான் கிளம்புறதா இருந்தது ” –  நான்.

“அதனால என்ன ? நான் வேண்ணா என் கிரெடிட் கார்டு மூலமா பண்றேன். நீங்க திரும்பி வந்து கூட, கொடுங்க ” என்றார்.

மரியாதையா சரின்னு சொல்லி இருக்கலாம். நம்ம வாய்க்கொழுப்பு விடுமா.

” பரவாயில்ல சார். என் அக்கவுண்ட்ல பணம் இருக்கு. நான் ஏர்போர்ட்ல போயி டிக்கெட் எடுத்துக்கிறேன்.  சார் ஒரு சந்தேகம் , இப்ப நான் போகும் போது டிக்கெட் ( Few seats உம் காலியாகி )  Waiting லிஸ்ட்ல இருந்துச்சின்னா Flight ல இருக்கிற TTE கன்பார்ம் பண்ணித்தருவாரா ? ” என்றேன்.

கம்பெனி ஓனர் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தார். ” நீங்க இப்பதான் முதமுதலா Flight ல போறிங்களா ?  ”

“ஆமா ”

” நீங்க சொல்ற மாதிரி இல்ல. Flight வேற மாதிரி சிஸ்டம். சீக்கிரமா கெளம்புங்க. பிலாயில இருந்து ஏர்போர்ட் போக எப்படியும் ரெண்டு மணிநேரம் ஆயிரும். ”

அவசர அவசரமாக வீட்டுக்கு போய் குளிச்சு மொழுகி , ஒரு டாக்ஸிய வரவழச்சு வீட்டை பூட்டும் போதே மணி ரெண்டே கால்.  போற வழியில் ATM இல் பணம் எடுத்துவிட்டு ( பதிமூன்றாயிரம் , கூடுதலா காசு வச்சிருக்கிறது எப்பவுமே நல்லது ) , டாக்சிக்கு டீசல் போட்டுவிட்டு ராய்ப்பூரின் ஆகக்கடைசியில் இருந்த ஏர்போர்ட்டை அடையும் போது மணி நான்கு நாற்பது. அப்போது அரைமணி நேரம் இருக்கும் வரை செக் இன் பண்ண முடியும். இப்போது தான் நாற்பத்தைந்து நிமிடங்களுக்கு முன்னாலேயே வந்து விடவேண்டும் என்று அடம் பிடிக்கிறார்கள்.

நிதானமாக கிங் பிஷர் ஏர்லைன்ஸ் ஆபீசுக்கு போனோம். அங்கிருந்த பெண்ணிடம் ரெண்டு கல்கத்தா என்றேன். அந்த பெண்ணும் நிதானமாக பதினைந்தாயிரத்து  எழுநூறு என்றாள்.

” எப்பிடி ? அப்பல பதினோராயிரம் தானே இருந்தது ”

” அது அந்த நேர சீட் ரேட். இப்ப இந்த ரேட் சீட் தான் இருக்குது ”

” என்ன ஆச்சு சட்டநாதன். Fight ல சீட் இல்லையா ” – ஆல்பர்ட்

” சீட் எல்லாம் இருக்கு , ஆனால் இந்த பொண்ணு ரேட் கூடுதலா சொல்லுது ” மறுபடியும் அந்த பெண்ணிடம் ” ஏங்க எங்களுக்கு பிசினஸ் கிளாஸ் எல்லாம் வேண்டாம் , சாதாரண எகானமி கிளாஸ் போதும் ” என்றேன்.

” ஹலோ ! பிசினஸ், எகானமி கிளாஸ் பத்தில்லாம் தெரியுது , நேரம் ஆக ஆக விலை கூடும்கிறது தெரியாதா ? இது எகானமி கிளாஸ் ரேட் தான் ” என்று சொல்லிவிட்டு வேற பக்கம் பார்த்து சிரித்தாள்.

” ஆல்பர்ட் உங்ககிட்ட  எவ்வளுவு இருக்கு ? ”

” என்னோட அட்வான்ஸ் அமவுண்ட இன்னைக்கு தான் பிரகாஷ் வாங்கி இருக்காரு . நாளைக்குதான் பாங்க்ல போடுவாரு. டாக்சிக்கு கொடுத்தது போக , கைசெலவுக்கு ஒரு எண்ணூறு ரூவா இருக்கு.  ”

சரி ATM மெசின் எங்க இருக்கு என்று அந்தப்பெண்ணிடம் கேட்டேன் . சத்தியமாக நம்புங்கள் 2007 இல் ராய்பூர் ஏர்போர்ட்டில் ATM மெசின் ஒன்று கூட இல்லை . பணம் எடுக்க வேண்டும் என்றால் ஆறு கிலோமீட்டர் வெளியே போக வேண்டும். டாக்ஸிய வேற திருப்பி அனுப்பிட்டோம்.

அந்த பெண்ணிடம் நான் போய் பணம் எடுத்து விட்டு வந்து விடட்டுமா என்று கேட்டேன் .

” சார் இன்னும் இருபது நிமிடங்களில் செக் இன் ஆரம்பித்து விடும். அதற்கு பிறகு டிக்கெட் தர மாட்டோம். நீங்க போய் வர எப்படியும் அரை மணி நேரத்திற்கு மேலாகிவிடும். ATM இல்  பணம் இருக்கோ இல்லையோ ? உங்களிடம் கார்டு இல்லையா ? ”

” ஆ! கார்டு ! அது தான் இருக்கிறதே ”

” அப்படின்னா அதை கொடுங்கள் ”

நான் என்னோட இந்தியன் பேங்க் டெபிட் கார்டை கொடுத்தேன் .

” இது இல்ல சார். மாஸ்டர் கார்டு / விசா கார்டு மாதிரி ”

” அதெல்லாம் என்கிட்ட இல்லையே, ஆல்பர்ட் நீங்க வச்சிருக்கீங்களா ? ”

” சும்மா விளையாடாதீங்க சட்டநாதன். எனக்கு எதுக்கு அதெல்லாம் ” – ஆல்பர்ட்.

இதற்குள் இன்னொரு அழகி வந்து சேர்ந்தார். பழையவர் நடந்த கதையை சுருக்கமாக சொன்னவுடன் சின்ன புன்னகை ஒன்றை உதிர்த்தார்.

சிரிக்கிறீர்களா ! நாசமாக போகிற கிங் பிஷர் அழகிகளா ! எனக்கு இப்போது கல்கத்தா போயே ஆக வேண்டும்.

” இந்த ரேட் டிக்கெட் தான் சார் இருக்கிறது ”

” மேடம் எனக்கு ஒரு உதவி செய்வீர்களா ?” என்றேன்.

” சொல்லுங்கள் , We are here to Help you ? ”

” இப்போது Balance அமவுண்டை நீங்கள் போடுங்கள். நான் கல்கத்தாவில் போய் இறங்கிய உடனே உங்களுடைய ஆபிசில் கொடுத்து விடுகிறேன். கல்கத்தா ஏர்போர்ட்டில் நிச்சயம் ATM மெசின் இருக்கும். பணம் எல்லாம் இருக்கிறது , கையில் தான் இல்லை ”

தங்கள் வாழ்நாளிலேயே முதல் முறையாக இப்படி ஒரு கஸ்டமரை கண்ட அதிர்ச்சியில் ,  ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டு ” Kya ( என்ன ? ) ” என்றார்கள்.

” நிஜமாகத்தான். வேணும்னா நான் பணம் கொடுத்து முடிக்கிற வரைக்கும் என்னோட பெட்டிய தர வேண்டாம் ”

ரெண்டு பேரும் பக்கத்து ரூமில் இருந்த ஆபிசரை பார்க்க வேண்டும் , அவரிடம் பேசிவிட்டு சொல்கிறோம் என்றார்கள்.

நானும், ” சரி பார்த்து நல்ல முடிவாக சொல்லுங்கள் ” என்றேன்.

” எவ்ளோ குறையுது ? ” என்றவரிடம்

” ஆயிரம் ரூபாய் ” என்றேன்.

இதற்கு நடுவில் , ” சட்டநாதன் , நான் வேணுமின்னா நாளைக்கு புக் பண்ணின தட்கல் டிக்கெட்டிலேயே ரயிலில் வந்து விடுகிறேன் . நீங்க மட்டும் ப்ளேன்ல போங்க. ”

” அட சும்மா இருங்க ஆல்பர்ட் . நாம Flight ல  போறதே , உங்க ரிப்போர்ட் உடனே வேணுங்கிரதுக்காகத்தான். உங்களை விட்டுட்டு நான் மட்டும் போய் என்ன செய்றது , சுதாகர் சார் தொலச்சிருவார். சும்மாவே நிறைய வாங்கிக்கட்டிக்குவேன் , இதில அவர் Flight  அப்ரூவல் கொடுத்து , நான் மாங்கா மாதிரி ஏதாவது செஞ்சா கேட்கவே வேண்டாம். ”

ரெண்டு நிமிசத்துக்கு பிறகு முதலில் பேசிய பெண் உற்சாகமாக வந்தார்.

” பேசிவிட்டேன் சார் , நீங்கள் ஆயிரம் ரூபாயை கல்கத்தாவிலே கொடுத்தால் போதும் இப்போது பணம் கொடுங்கள் , டிக்கெட் தருகிறேன் ” என்றார்.

நானும் மகிழ்ச்சியோடு, ஆல்பர்டிடம் இருந்து மீதத்தை வாங்கி பதிமூன்றாயிரத்து எழுநூறு ரூபாய நீட்டினேன்.

அந்த பெண் எண்ணிப்பார்த்து விட்டு ” ரெண்டாயிரம் குறைகிறது ? ”

” நான்தான் சொன்னேனே ”

” நீங்கள் ஆயிரம் ரூபாய் தானே குறைகிறது என்றீர்கள். ஆயிரம் ரூபாய்க்குத்தான் பெர்மிசன் வாங்கி இருக்கிறேன் ” என்றார்.

” ஒரு ஆளுக்கு ஆயிரம் ரூபாய் குறைகிறது ”

அந்த பெண் என்னை பரிதாபமாக பார்த்தாள்.

” என்ன சட்டநாதன் இப்படி ஆயிருச்சு ” – ஆல்பர்ட்

” கம்யுநிகேசன் கேப் ” என்றேன்.

நானும் அந்த பெண்ணும் ஒருவரை ஒருவர் முறைத்துக்கொண்டு நின்றோம்.

இதற்குள் இரண்டாவதாக வந்த பெண் மீண்டும் உள்ளே வந்து என்ன நடந்தது என்றார்.

விவரம் சொன்னவுடன் , பரவாயில்லை Really You are Lucky . இப்போது ஒருவர் நான்காயிரம் ரூபாய் டிக்கெட் ஒன்றை கேன்சல் செய்து இருக்கிறார். அதை உங்களுக்கு தரலாம்.                   ( இப்படியும் உண்டாம் ) ஒருவருக்கு ஏழாயிரத்து என்னூற்றியம்பது , இன்னொருவருக்கு நான்காயிரத்து இருநூறு . மொத்தமாக பன்னிரண்டாயிரத்து ஐம்பது மட்டும் கொடுங்கள் என்று எங்கள் வயிற்றில் பால் வார்த்தார்.

செக் இன் முடித்து விமானத்தில் ஏறி ஜன்னலோர சீட்டில் உக்காந்து, கீழ பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

நம்ப முடியாமல் உட்கார்ந்திருந்தார் ஆல்பர்ட்.

வணக்கம்

ஒருநாள் எங்கள் தமிழாசிரியர் திரு. அசின் தங்கராஜ் சார் அவர்கள் வீட்டில் பேசிக்கொண்டிருந்த போது நான் செய்த பயணங்களையும் அப்போது கிடைத்த அனுபவங்களையும் பற்றிச்சொன்னேன். இதை நீ எழுதலாமே என்றார். ஆமாம் சார் எழுதலாம் என்றேன். சொல்லி ஆறு மாதம் ஆகியும் எதையும் எழுதவில்லை.

பின்பொரு முறை பேசும் போது கூட நம்ம பசங்க ரஞ்சித், முத்துப்பாண்டி எல்லோரும் ஆரம்பித்து விட்டார்கள் , நீயும் வந்து விட்டால் வட்டம் முழுமை ஆகிவிடும் என்றார். ஆனாலும் சிறு தயக்கம். “முதலில் லேசாக நீ பார்த்ததை எழுது, பிறகு உனக்கே தெரிந்து விடும். எதை எழுதலாம் எது கூடாது என்று எழுதவே ஆரம்பிக்காமல் சொல்லக்கூடாது  இல்லையாடா” என்றார்.

ஆரம்பிக்கிறேன்.

சித்திரவீதிக்காரன்

மதுரைக்கும் தமிழுக்கும் நேர்ந்துவிடப்பட்டவர்களுள் ஒருவன்

வண்ணதாசன்

வண்ணதாசன் எனும் கல்யாண்ஜி, புதிதாக எழுத வருபவர்கள்..வண்ணதாசனை படிக்க வேண்டும்.. (சுஜாதா)

நாஞ்சில்நாடன்

நாஞ்சில்நாடனின் எழுத்துக்களும், நாஞ்சில்நாடனை குறித்த எழுத்துக்களும்.

சொல் புதிது!

கலைப்பெருக்கும் கவிப்பெருக்கும் மேவட்டும்!

மனம் போன போக்கில்

N. Chokkan (என். சொக்கன்)